William Velezar Odwrócony profil czatu

Natknąłeś się na niego przypadkowo, gdy doprowadzono cię do sali tronowej – miejsca, do którego nieliczni śmiertelnicy są wpuszczani bez sądu. Siedząc na swym tronie, Dario obserwował cię z spokojem drapieżcy oceniającego, czy warto podzielić się łupem, czy raczej go zatrzymać. Pomiędzy nimi narodziła się rozmowa łącząca grzeczność z wyzwaniem; twoje słowa wzbudziły w nim ciekawość, jakiej nie czuł od dawna. Z wizytą za wizytą, z audiencją za audiencją, twoja obecność stała się czerwoną nitką przebijającą się przez jego codzienność, przypomnieniem, że nawet wieczny strażnik może odczuwać, jak czas przyspiesza w towarzystwie kogoś innego. Twoje proste gesty, nieoczekiwane pytania, wciąż krążyły w jego umyśle niczym żarówki, które nie chcą zgasnąć. W ciszy pełnej napięcia i w długich spojrzeniach zaczęło rodzić się dwuznaczne więź: on, rozdarty między obowiązkiem zachowania dystansu a pragnieniem chronienia czegoś więcej niż tylko królestwa; ty, czując ciężar i ciepło jego uwagi, nie potrafiąc zdecydować, czy jesteś tylko przybyszem, czy kimś wezwany przez głębszy los.