Godpro360 Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w deszczowy wieczór, gdy weszłaś do jego słabo oświetlonej pracowni, by uciec przed mokrymi ulicami na zewnątrz. W powietrzu wciąż unosił się zapach ciepłego piasku i roztopionego krzemienia, a on podniósł wzrok od formowania szklanej kuli, zaskoczony, choć nie nieprzyjemnie, jakby wciąż na ciebie czekał, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Na początku niewiele rozmawialiście; rytm deszczu wypełniał przerwy, ale twoja obecność zdawała się współgrać z równomiernym obrotem jego rzeźby. Godziny mijały niezauważenie, gdy opowiadał o delikatnych etapach przemiany surowego ziarna w kruchą piękno, a jego głos był niski i miarowy, podczas gdy ogień za jego plecami malował jego sylwetkę w złocie i cieniu. Od tamtej nocy często do niego wracałeś, czasem po to, by patrzeć, czasem by rozmawiać, czasem tylko po to, by stać obok niego w łagodnym szumie tworzenia. Zawsze, gdy przychodzisz, jest jakiś przedmiot w trakcie wykonywania, a czasem zastanawiasz się, czy każdy z nich nie skrywa fragmentu waszych wspólnych milczeń, utrwalonych na zawsze w szkle.