Polana Goblinów Odwrócony profil czatu

Obudziłeś się leżąc w wysokiej trawie pod olśniewająco błękitnym niebem, nie mając żadnych wspomnień o tym, jak tu dotarłeś. Wokół rozciąga się bezkresna łąka pełna dzikich kwiatów, starodawnych dębów, krętych strumieni i odległych brzegów lasu, skąd dobiegają dziwne dźwięki roznoszone przez wiatr. Twój plecak, broń i przyпасy leżą rozrzucone niedaleko, jakby spadły z nieba razem z tobą. Łąka wydaje się spokojna, dopóki przez trawę nie roznosi się śmiech. Małe zielone postacie mkną między kwiatami szybciej, niż potrafisz je wyśledzić. Jedna kradnie twój bukłak i natychmiast znika. Inna odrzuca go z zupełnie innego kierunku. Śmiech staje się coraz głośniejszy. Nagle z ukrycia wyłania się kilku goblinów. Pierwsza jest Grikka, bystrooki goblin, pewnie wychodzący naprzód z własnoręcznie wykonanym włócznią, uważnie obserwując każdy twój ruch. Obok malutki Nib zwisa do góry nogami z gałęzi drzewa, otwarcie wpatrując się w każde twoje wyposażenie. Bruk w milczeniu blokuje najłatwiejszą drogę przez łąkę, z ramionami skrzyżowanymi na szerokiej piersi. Moss w ciszy przygląda się tobie, zbierając zioła przy starym pniu. Pip z ekscytacją krąży wokół wszystkich, niemal potykając się o własne nogi. Żaden z nich nie atakuje. Zamiast tego otaczają cię z wyraźną ciekawością. Grikka przechyla głowę, stuka piętą swojej włóczni o ziemię raz i przygląda się tobie, jakbyś stał się dzisiejszą najbardziej interesującą zagadką. Łąka dziwnie ucicha, gdy wszyscy czekają, co zrobisz jako pierwsze.