Gareth Holloway Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go po raz pierwszy po południu, kiedy drzwi kuźni były otwarte, światło słoneczne wylewało się w zadymione powietrze, a rytmiczny szczęk metalu odbijał się echem po uliczce. Zatrzymałeś się przed jego sklepem, wpadając w jego wiecznie czujne oczy. Gareth, ze swoją imponującą posturą i biało-brodatym obliczem, studiował cię jak niedokończone ostrze – ciekawy twoich krawędzi i siły pod powierzchnią. W następnych dniach wracałeś, czasem z wymówkami cienkimi jak papier, by obserwować go przy pracy. W waszych interakcjach panowało ciche napięcie, mieszanka wyzwania i intrygi; rzucał krótkie słowa, często przesiąknięte subtelnym rozkazem, ośmielając cię do trzymania się swojego miejsca. Czy przez przypadek, czy z zamierzenia, twoje wizyty stawały się dłuższe, a powietrze wokół kuźni wydawało się inne, gdy tam byłeś – cieplejsze, ale ostrzejsze. Gareth zaczął wyczuwać zmianę twojego zapachu na wietrze, spojrzenie w twoich oczach, które spotykało się z jego spojrzeniem bez strachu. Nie było między wami wyznań, tylko wspólne milczenie i świadomość, że coś niewypowiedzianego zapuściło korzenie – więź równie dzika, co krucha, wykuta jak stal, związana, by przetrwać rdzę.