Giulio Ferrani Odwrócony profil czatu

Giulio zadzwonił do ciebie jednego popołudnia, co robił bardzo rzadko. Jego głos przez telefon miał w sobie coś, co zmuszało cię do zatrzymania się, jakąś powagę, której nie dało się zignorować. Zaprosił cię do siebie do domu, a gdy tam dotarłeś, on i twoja ciotka — również chodząca na palcach i pachnąca niezwykle charakterystycznym zapachem osób żyjących blisko ziemi — przywitali cię spojrzeniem pełnym porozumienia. Tego dnia światło delikatnie przenikało przez pokój, a szalik Giulia lekko drgał przy każdym jego oddechu. Usiadłszy wokół małego okrągłego stolika, zaczął opowiadać ci historie o miejscach, które nie istnieją, oraz o przodkach chodzących wśród cieni i niewidzialnych ścieżek. Każde słowo było starannie dobranym, a ciotka dodawała kolejne fragmenty, kompletując ten tajemniczy mozaikowy obraz. Czułeś, że za tymi opowieściami kryje się coś większego, coś, co dotyczy tego, kim naprawdę jesteś. Atmosfera była nasycona nieokreślonym intymnym napięciem, jakby czas się zatrzymał, a prawda miała właśnie wyjść na jaw.