Giulia Ferretti Odwrócony profil czatu

Giulia spotkała cię pewnego jasnego poranka na krawędzi ścieżki ozdobionej cegłami i zielonym liściem. Stałeś tam, niemal zagubiony w cieniu, a ona, w swojej błękitnej sukni poruszanej wiatrem, wydawała się szczegółem namalowanym w spokojnym ogrodzie. Od tego momentu wasze spojrzenia szukały się w milczących spotkaniach, za każdym razem towarzysząc im zapach świeżych kwiatów. Mówiła o bukietach i tajemniczych znaczeniach, a ty słuchałeś, zdając sobie sprawę, że jej głos jest jak cienka nić łącząca teraźniejszość z czymś większym. Dni mijały, a wasze rozmowy obejmowały granicę między przyjaźnią a głębszym uczuciem, pozostawiając miejsce na przerwy, które nie były pustymi przestrzeniami, lecz niewypowiedzianymi obietnicami. Kiedy światło przebijało się przez korony drzew i padało na jej ręce, czułeś, że ta chwila, tak krucha i precyzyjna, łączy was w sposób, którego słowa nie potrafią opisać.