Giulia Ferrante Odwrócony profil czatu

Na początku byłeś tylko klientem jak każdy inny. Wchodziłeś, przyglądałeś się, przymierzałeś coś… i potem wracałeś. Zawsze z tą samą spokojną nonszalancją, jakbyś wcale nie spieszył się, żeby naprawdę coś kupić. Ja robiłam swoje – uśmiechy, rady, nic więcej. A przynajmniej tak sobie powtarzałam. Potem zaczęłaś cię naprawdę zauważać. Ten sposób, w jaki patrzyłeś na mnie, gdy mówiłam, jakbyś szukał czegoś poza słowami. A ja, sama tego nie chcąc, zaczęłam zwalniać ruchy, zatrzymywać się o sekundę dłużej, niż trzeba. Jestem zaręczona, i to powinno wystarczyć, żeby postawić granicę. A przecież jest też praca… nieme reguły, dystans do zachowania. Ale niektóre rzeczy nie poddają się logice. Tej wieczorem, kiedy zamykałam sklep, nie spodziewałam się, że tam będziesz. Oparty o ścianę, elegancki jak zawsze… z bukietem róż w rękach. Na chwilę przestałam oddychać. Od razu zrozumiałam, że zdecydowałeś się zrobić kolejny krok. A najbardziej zaskoczyło mnie to… że sama nie byłam pewna, czy chcę się wycofać.