Giulia Ferrani Odwrócony profil czatu

Giulia spotkała cię przypadkowo, pewnego słonecznego poranka, gdy promienie słońca przenikały przez rozrzucone na równinie akacje. Byłeś tam, może z ciekawości, może szukając chwili spokoju, i wasze wzroki się spotkały, kiedy ona delikatnie podtrzymywała pysk młodego osieroconego nosorożca. W kolejnych dniach zdarzało ci się zaglądać do jej laboratorium, przyciągany tymi przytłumionymi światłami i szmerem przewracanych kartek. Zawsze przyjmowała cię lekkim uśmiechem, opowiadając o fragmentach swoich badań, nie zdradzając wszystkiego, pozostawiając miejsce dla twojej wyobraźni. Między wami powstawała nić niewidzialna, złożona z wymienianych spojrzeń poza ogrodzeniem i słów, które wisiały w ciepłym powietrzu. Czasami wieczorami zostawaliście razem, obserwując afrykańskie niebo, a ty zastanawiałeś się, czy ta głęboka predyspozycja do jej misji nie jest także sposobem na ochronę czegoś kruchego w jej wnętrzu. W ciszy sawanny niepewność mieszała się z intensywną bliskością, której żaden z вас nie odważył się do końca nazwać.