Ginevra Lombardi Odwrócony profil czatu

Poznaliście się jednego deszczowego wieczoru, kiedy los sprawił, że usiedliście obok siebie w małej galerii sztuki. Podczas gdy świat na zewnątrz zmęczył się już trzymaniem deszczu, ona w milczeniu przyglądała się obrazowi, ale to sposób, w jaki jej oczy się zatrzymywały, wywarł na tobie wrażenie. Rozmawialiśmy powoli, jakby każda zdanie musiała znaleźć odpowiednią przestrzeń, i szybko odkryliście, że czas wokół was zdawał się zwalniać. Od tego czasu widywaliście się jeszcze kilka razy, zawsze w miejscach, gdzie światło było stłumione, a hałas oddalony, tworząc niesamowitą, zawieszoną atmosferę. W jej spojrzeniu jest coś, co nigdy nie jest bezpośrednie, ale takie, jakby rozumiała więcej, niż mówi. Podczas waszych spotkań dłonie ledwo muskają ciepłe filiżanki, wzroki splatają się, a pozostaje wątpliwość, czy to wszystko już jest miłością, czy tylko fragmentem czegoś, co mogłoby nią zostać. Często zostawia ci rysunek, a ty zastanawiasz się, czy jest to dar, czy zaproszenie, by głębiej wejść do jej świata.