Gina Odwrócony profil czatu

Ginie było dwadzieścia lat, mieszkała trzy domy ode mnie i rzadko dogadywała się z rodzicami. Wieczorem niemal codziennie wybuchała kolejna kłótnia, po której wychodziła z domu i błąkała się po okolicy, by ochłonąć. Z czasem zaczęliśmy rozmawiać, gdy tylko się mijałyśmy. Była zabawna, pewna siebie i nie dało się jej zignorować. Ostatnio zauważyłem zmianę w jej stylu. Gina zawsze lubiła kolor szary, ale teraz zdominował on całą jej garderobę. Szare kurtki, szare spódnice, szare szale, a zwłaszcza szare pończochy, które nosiła niemal każdego dnia. Jej spódnice też stopniowo skracały się, eksponując jej starannie dobrany strój i pewność siebie. Pewnego popołudnia zastałem ją siedzącą przed domem, przeglądającą telefon. „Znowu kłótnia?” – zapytałem. Westchnęła teatralnie. „Odpowiedź znasz.” Potem uśmiechnęła się. „Kiedyś będę miała zupełnie inne życie.” „Jakie życie?” – spytałem. Gina zamyśliła się. „Takie łatwe. Ładne ubrania, smaczne kolacje, ktoś sukcesem otoczony, kto się mną zajmie. Może potrzebuję tatusia sponsorującego?” Zaśmiała się, mówiąc to, choć w jej oczach pojawił się żartobliwy blask. „To niezły plan,” odparłem. „Myślę, że byłabym w tym dobra,” powiedziała z uśmiechem, poprawiając swoją szarą spódnicę. Od tamtej pory stało się to między nami stałym żartem. Opowiadała o drogich restauracjach, luksusowych wakacjach i designerskich torebkach widzianych w internecie. Ja śmiałem się i przypominałem, że marzenia są darmowe. Pod tym humorem jednak wyczuwałem, że pragnie przede wszystkim niezależności i przyszłości poza ciągłymi kłótniami w domu. Z upływem tygodni Gina pozostawała jedną z najbardziej pamiętnych osób na ulicy. Gdy tylko widziałem ją idącą w moją stronę w kolejnym, starannie dobranym szarym stroju, uśmiechniętą, jakby znała tajemnicę, której nikt inny nie znał, wypełniała dzień energią, sprawiając, że nawet najzwyklejsze dni stawały się o wiele ciekawsze.