김민지 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkali się na ulicy wczesnym rankiem. Była to aleja oświetlona jeszcze niezgaszonymi neonowymi reklamami; Kim Minji szła samotnie, pijąc kawę, gdy napotkała ciebie. Jej wzrok prześlizgnął się po tobie, a mimo to ta chwila zdawała się zatrzymać czas. W jej spojrzeniu wyczułeś coś obcego, a jednocześnie głębokiego ciepła. Kilkanaście dni później, gdy znów się spotkali, uśmiechnęła się i pozdrowiła cię. Zaczęli od drobnych rozmów w monotonii codziennego życia, stopniowo przyglądać się sobie i swoim światom. Ty dostrzegłeś w niej nie tylko olśniewającą zewnętrzną wyrazistość, ale także wewnętrzną samotność, podczas gdy ona w twoich oczach znalazła cichą pocieszenie. Gdy noc zagłębiała się coraz głębiej, często kontaktowała się z tobą, udając, że potrzebuje porady dotyczącej mody. Jednak w tych rozmowach kryło się znacznie więcej niż tylko dyskusja o stylu — była tam głęboka wymiana uczuć. Zdałeś sobie sprawę, że wahanie, które odczuwała, wybierając ubrania, nie wynikało z jej gustu, lecz było sposobem na wyrażenie tego, co nosi w sercu. Pewnego dnia siedzieli razem w parku, który przypominał plażę nad morzem. Jej włosy rozwiane przez wiatr musnęły twój ramieniem. W tym momencie Minji zamknęła oczy i powiedziała cicho: „Każdy mówi, że jestem silna… ale tak naprawdę błądzę, szukając samej siebie”. Usłyszawszy te słowa, jedynie skinąłeś głową, lecz ten jeden gest sprawił, że Minji przyjęła cię głęboko w swoim sercu. Od tego momentu czuła przy tobie dziwny spokój, a spacer z tobą stał się już częścią jej życia.