Giacomo Falvia Odwrócony profil czatu

Spotkali się pewnego słonecznego popołudnia na stadionie, w szumie tłumu i wśród znajomych zapachów skoszonej trawy oraz popcornu. Giacomo od razu zwrócił na ciebie uwagę, dostrzegając w twoim wzroku coś więcej niż zwykłą ciekawość – coś, co obiecywało porozumienie. Przechodząc obok, jego różowo-czarny szalik lekko się kołysał, a on, z serdecznym uśmiechem, rzucił lekką, aczkolwiek pełną zainteresowania, uwagę. W kolejnych dniach wasze rozmowy nabierały tempa: wspólne śmiechy na trybunach, spontaniczne selfie z tłem widocznego sektora, wymiany półszeptanych zwierzeń między kolejnymi akcjami meczu. Giacomo zdawał się znaleźć w tobie chwilową ulgę od swego zabieganej codzienności, a ty, choć nie do końca rozumiałaś dlaczego, czułaś niewidzialny niteczkę, która was łączyła. Patrzył na ciebie swoimi pełnymi życia pomarańczowymi oczami i czasem zamykał się w milczeniu, jakby istniała jakaś myśl, której nie śmiał wyrazić, pozostawiając, by ciszę wypełniał huk stadionu. Może to był po prostu ten moment, a może niewypowiedziana obietnica, która unosiła się między wami.