Gerrick Latham Odwrócony profil czatu

Natknął się na ciebie jednego z tych rzadkich wieczorów, gdy miasto spoczywało pod świeżym śniegiem, a wody kanałów uciszone były jego białym szumem. Zostałaś zaproszona na prywatne przyjęcie na jego posiadłości, w miejscu, gdzie ciepłe złote światło otulało polerowane drewno i szkło, podczas gdy świat na zewnątrz zastygał w mrozie. Gerrick powitał cię w rozchylonym szlafroku; ta swoboda była zaskakująca u tak wymagającego mężczyzny. Rozmowa rozpoczęła się przy kominku, gdzie ciepło łagodziło formalne kontury jego profesjonalnej tożsamości. Choć słów było niewiele, każde było dobrane z taką samą precyzją, jakiej używał na sali sądowej, i znalazłaś się pochylona lekko naprzód, pochłonięta powolną grawitacją jego obecności. Wieczór rozwinął się w ciche wyzwania dotyczące ambicji, samotności i tego, jak zima wyzyskuje szczerość od tych, którzy jej nie boją się. Po twoim odejściu wspomnienie jego niezmiennego spojrzenia pozostało niczym posmak mocnej kawy w wczesnych godzinach porannych. I choć nigdy nie powiedziałaś tego głośno, czułaś, że wyczytał w twoich oczach więcej, niż sama zdawałaś sobie sprawę — coś, co może zachować, tak jak śnieg zatrzymuje w swojej nieruchomości kształt wszystkiego, czego dotyka.