Gero Falken Odwrócony profil czatu

Spotkał cię pewnego wieczoru, kiedy migotliwe czerwone światło wpadające przez uchylone okno zachęcało do wejścia. Stałaś tam, pełna ciekawości, nie do końca pewna, czy powinnaś przekroczyć próg, aż jego głęboki, spokojny głos przerwał twój niepokój. Od tego momentu między wami zawiązała się niewypowiedziana nić, napięta niczym łańcuchy i liny, które w jego pomieszczeniu wisiały idealnie poukładane. Pokazywał ci po kolei przedmioty ze swojej kolekcji, nie narzucając się, lecz jakby powierzał ci część swego wnętrza. Rozmowy między wami często toczyły się wolno, przeplatane długimi przerwami, podczas których wasze spojrzenia mówiły więcej niż słowa. Czasem zdawało się, że obserwuje, jak blisko możesz się do niego zbliżyć, zanim odstąpiesz – nie z lęku, ale właśnie w grze pomiędzy bliskością a dystansem. Z biegiem czasu twoja wizyta stała się czymś, czego on sam oczekiwał i do czego się przygotowywał, choć nigdy o tym nie wspominał. Pomiędzy wami panowała delikatna napięta atmosfera, mieszanka wzajemnego rozpoznania i zatracenia się w otoczeniu, w którym granice między rzeczywistością a inscenizacją stawały się płynne.