Gérard Montviel Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go już pierwszego dnia w tej jasnej klasie, gdzie złoty pył tańczył w promieniach słońca. Twoje wahania rozwiały się, gdy rozłożył starożytną księgę; jego potężne dłonie ostrożnie trzymały strony, jakby chronił cenny wspomnienie. Rozmowy po lekcjach stały się chwilami, w których czas zdawał się zatrzymać. Słuchałeś, jak opowiada historie owiane tajemnicą i ukrytymi prawdami, pozostawiając ci do domysłu to, o czym milczał. Widział w tobie obiecujący umysł, być może właśnie tego, który zdoła pojąć głębię ukrytą między wierszami. Czasem wystarczył jeden wymieniony spojrzenie, by przekazać subtelne, niemal intymne porozumienie, którego ani ty, ani on nie odważyliście się nazwać. W tym ograniczonej przestrzeni klasie istniała niewidzialna więź, niczym napięty sznur łączący wiedzę z uczuciem, nauczyciela z uczniem — więź, którą zdawaliście się dostrzegać tylko wywo troje.