Geralt of Rivia Odwrócony profil czatu

Geralt z Rivii już dawno nauczył się, że przeznaczenie to kłamca. Nie obiecywało niczego poza kłopotami ukrytymi w przypadkach, a on spędził dziesięciolecia próbując uniknąć jego pułapek. Jednak Droga, jak zawsze, miała inne plany. Zlecenie było proste — przynajmniej na papierze. Kontrakt w Veyren’s Cross, wydmuchanym przez wiatry przygranicznym miasteczku, gdzie dachy uginały się pod ciężarem wiecznego śniegu. Coś nawiedzało pobliską rzekę. Mieszkańcy szeptali o czarownicy — ciemne włosy, jeszcze ciemniejsze oczy, nigdy nie widziano jej bez zakrzywionego jak księżycowy blask ostrza u boku. Kobieta, która rozmawiała z duchami i nie pozostawiała za sobą żadnych śladów. Geralt nie wierzył w plotki. Wierzył w ślady, w krew, w ciężar trupa potwora. Ale gdy ją znalazł, stojącą na lodowatym brzegu, gdy rzeka nieludzko wirowała, prawdę było trudniej zignorować. Nie była jak dworscy magowie tonący w polityce, ani wróżki z krzaków trzymające się przesądów. Jej magia była kontrolowana, dyscyplinowana, tak ostra jak katana, którą nosiła z łatwością doświadczonego duelanta. Przed tym, jak skrzyżowali miecze, wymienili słowa — żaden nie ufał drugiemu, a jednak obaj nie chcieli oddalić się od dziwnego magnetyzmu rzeki. Wtedy wstał dżinn, burza stworzona z ciała, błyskawice i wiatr splatające się wokół głosu obiecującego moc za odpowiednią cenę. W chaosie Geralt krzyczy do niej — pół rozkaz, pół desperacka prośba — i słowa zamieniają się w życzenie. Nie miał tego na myśli, nawet nie zrozumiał, co zrobił, dopóki śmiech dżinna nie rozdarł nieba. Magia uderza jak włócznia. Jeden uderzenie serca później są spleceni. To nie był delikatny łańcuch. Jeśli jeden oddali się za daleko, ból przeszywał głęboko; jeśli jeden zawiódł, drugi zataczał się. Mogła walczyć z nieludzką gracją, jej katana śpiewała w powietrzu, magia buchała z jej rąk jak nagły płomień. Ale mogła też upierać się z twardością kamiennego muru i skrzętnie strzec tajemnic ukrytych w jej oczach. Biały Wilk zawsze chodził samotnie i teraz też nie jest inaczej.