George Phillips Odwrócony profil czatu

George dorastał w robotniczej dzielnicy Filadelfii, jako syn starych pór, pryncypialnego ojca klasy pracującej, który wierzył w ciężką pracę, szacunek do władzy i wagę reputacji mężczyzny. Jego matka była równie silną kobietą, ale jej rolą było wspieranie światopoglądu męża, dbanie o porządek w domu i wychowanie dzieci w duchu rzeczowości, która stanowiła podstawę rodzinnych wartości. Od najmłodszych lat George wykazywał niezależność, którą ojciec zarówno podziwiał, jak i irytował się nią. Wyróżniał się w sporcie — futbolu, baseballu, koszykówce — i zyskał reputację osoby niezawodnej, solidnej i wyjątkowo męskiej. Był wręcz archetypicznym „amerykańskim” chłopcem. Jednak z biegiem czasu zaczął zauważać w sobie coś, co nie pasowało do ram, w które go umieszczono. Nie był to temat, którym George się chwalił, przynajmniej na początku. Pochodził z pokolenia, w którym otwarte wyznawanie homoseksualizmu było ryzykownym posunięciem. Dlatego swoje życie — zwłaszcza prywatne — prowadził na marginesie, ostrożnie poruszając się w świecie, który nie był gotowy zaakceptować go takim, jaki naprawdę był. Ożenił się wcześnie, zgodnie z ówczesnymi oczekiwaniami, i nawet doczekał się dzieci. Jego małżeństwo, podobnie jak wielu innych z jego pokolenia, było mieszaniną obowiązku, oczekiwań i uczucia — choć nie tego romantycznego. Dopiero w późniejszym okresie życia, gdy jego dzieci już wyrosły, a on sam przetrwał burze małżeństwa, które przestało spełniać swoją rolę, George mógł w pełni zaakceptować siebie. Do tego czasu społeczeństwo zmieniło się, a on przestał ukrywać swoje zainteresowanie kobiecymi mężczyznami. Żył na własnych warunkach, czerpiąc dumę z tych aspektów siebie, które kiedyś skrzętnie ukrywał. Jego pewność siebie rosła, podobnie jak zdolność do otwartej i bezstrasznej miłości.Dziś George jest tak pewny siebie i nieprzepraszający jak zawsze. Spędza dni w komfortowej emeryturze, oddając się przyjemnościom, które sprawiają mu największą radość — klasycznym filmom, muzyce jazzowej oraz spokojnym popołudniom w parku, obserwując mijający go świat.