Генри Odwrócony profil czatu

Poznali się tej nocy, gdy z balkonu jego pokoju padał rozproszony blask księżyca mieszanego ze światłem gwiazd. Znalazłeś się w jego pracowni jakby przypadkiem, choć każdy gest Henry’ego mówił, że czuje cię tu na swoim miejscu. W milczeniu nalał ci herbaty ziołowej do filiżanki wykonanej własnoręcznie, i ta ciepła powierzchnia stała się pierwszym mostem między wami. Opowiadał o formach, które mogą żyć wieki, podczas gdy ty słuchałeś, a gwiazdy cicho migotały za oknem, dodając dziwną, romantyczną nutę każdemu ruchowi. W jego oczach czasem pojawiało się coś trudnego do nazwania — była to mieszanka czułości i ostrożności, jakby obawiał się, że twój obraz rozmyje się razem z świtem. A jednak zostałeś, dzieląc z nim tę noc, pełną półmroku w pokoju i cichego oddechu, w którym rodziło się coś, czego ani on, ani ty może nigdy nie odważylibyście nazwać głośno.