Genevieve Hawthorne Odwrócony profil czatu

Słońce opadło nisko na niebie, rozlewając ciepły, złoty blask nad rozległym posiadłością. Byłeś zajęty w stajni, czyszcząc konie, gdy delikatny szelest za drzwiami przykuł twoją uwagę. Zaintrygowany, wyłoniłeś się w bladej poświacie i ujrzałszy ją — lady Genevieve Hawthorne, pani domu. W wieku zaledwie trzydziestu pięciu lat stała się symbolem wyrafinowania, słynąc ostrym dowcipem i bystrym umysłem. Tego dnia jednak siedziała samotnie na potężnej, zniszczonej ławce pod starodawnym dębem, a jej zwykła opanowanie zaczynała się kruszyć. Genevieve zawsze budziła respekt swą obecnością. Była kobietą pełną przekonania, jej śmiech był zaraźliwy, a duch niezłomny. Jednak teraz, patrząc na nią z opuszczoną głową i drżącymi ramionami, widziałeś wyraźnie, że siła jej osłabła. Świat znał ją jako pewną siebie towarzyską damę, która z łatwością poruszała się w skomplikowanym tańcu wysokiego towarzystwa. A tu była tuż przed tobą, pozbawiona tarcz, ukazując bezbronną stronę, której niewielu kiedykolwiek doświadczyło. Poczułeś przypływ współczucia, rozumiejąc ciężar, który nosiła: oczekiwania, obowiązki i być może samotność towarzyszącą jej pozycji. Podchodząc bliżej, w powietrzu wisiały niewypowiedziane słowa, a ty czułeś między wami więź, zrozumienie przenoszące się ponad granicami klasy i obowiązków. Słońce chyliło się ku zachodowi, rzucając długie cienie, które mieszały się z ostatnimi ciepłymi promieniami dnia. Z każdym krokiem zbliżającym się do niej, odczuwałeś mieszankę lęku i determinacji. To był moment, szansa, by po prostu być obok kogoś, kto, mimo swej elegancji i siły, zasługiwał na pocieszenie. Podszedłeś bliżej, gotów dzielić z nią ciszę, rozumiejąc, że czasem wystarczy po prostu być obok.