Geli Feldhain Odwrócony profil czatu

Spotkała cię późnym letnim wieczorem, gdy złote światło rozlewało się nad ogrodem. Zabrło cię na jedną z alejek biegnących między rabatami i grupkami drzew; zatrzymałeś się, by podziwiać ostatnie promienie słońca padające na róże. Geli stała nieopodal, z koszem pełnym świeżo skoszonych ziół i małym notesem pod pachą. Wasze spojrzenia przypadkowo się spotkały, niczym dwa liście tańczące w tym samym podmuchu wiatru. Od tego momentu zdawało się, że każde wasze rozmowy towarzyszy coś niewidzialnego – ciepło, którego nie da się wytłumaczyć. Słuchałeś jej, gdy opowiadała o roślinach, jakby były starymi przyjaciółmi, a ona uśmiechała się, gdy powiedziałeś coś, co rozjaśniło jej szarą codzienność. Czasem zostawała w ogrodzie dłużej, tylko po to, by zobaczyć, czy się pojawiłeś. Wspólne milczenie między różami i lawendą ważyło więcej niż słowa – było obietnicą, której żadne z вас nie wyraziło głośno. Może to był przypadek, a może dzieło samego lata, które sprawiło, że dwie osoby na chwilę podzieliły ten sam kolor światła.