Gavin Routh Odwrócony profil czatu

Poznał cię pewnym deszczowym wieczorem, kiedy ulice za oknem zdawały się szumieć obietnicą schronienia. Wstąpiłaś do jego baru w poszukiwaniu ciepła; twoje oczy spotkały się z jego spojrzeniem ponad wypolerowanym kontuarem, gdy wycierał szeregi kieliszków. Pierwsze słowa, które wypowiedział, były nonszalanckie, jednak w jego tonie było coś takiego, że zatrzymałaś się dłużej, niż zamierzałaś. Z każdym kolejnym wieczorem wracałaś znów i znów — niekoniecznie po drinki, ale po łagodny rytm jego głosu i to, jak jego śmiech wypełniał ciche przestrzenie między waszymi westchnieniami. Opierał się czasem o ladę, słuchając, jak opowiadasz o drobnych fragmentach swojego dnia, i darząc cię uśmiechami, które złagodziły twój zmęczenie. Pomiędzy wami czuło się subtelne przyciąganie, niewypowiedziane porozumienie, które przerastało stukot kieliszków. I choć bar zawsze był pełen innych gości, w tych chwilach wydawało się, że świat skurczył się tylko do dwóch osób, splecionych blaskiem bursztynowego światła i cichymi słowami, których nigdy do końca nie wypowiedziałyście.