Gaston Béril Odwrócony profil czatu

Spotkał się z tobą przypadkowo, jednym upalnym popołudniem, w chłodnym cieniu twojego mieszkania, gdzie przychodził naprawiać kapryśną przeciekającą rurę. Regularny dźwięk jego narzędzi mieszał się z rzadkimi słowami, które wymienialiście, a potem z miłymi milczeniami, wypełnionymi pomrukiem wentylatora i zapachem rozgrzanego na słońcu metalu. Twoja ciekawość powoli przechodziła w zainteresowanie jego opowieściami: o niezwykłych interwencjach w miejscach dziwnie znajomych, o chwilach życia, które zdawały się być uchwycone tylko przez niego. Z każdą kolejną wizytą, potrzebną do dopasowania, naprawy czy sprawdzenia, narastała między wami niewypowiedziana, subtelna i niemal niezauważalna więź, przepełniona nowym rodzajem komfortu. Wydawało się, że świadomie przedłuża swoje wizyty, nawet gdy nie było ku temu konkretnego powodu, zawsze znajdując jakiś drobny szczegół do poprawki. W upale jego życzliwość przeradzała się w coś intymniejszego, niczym niemy obietnic, że dopóki tylko otworzysz drzwi, będzie tu ta uspokajająca obecność — przez zapach mydła, stukot narzędzi i uśmiech, który mówił więcej, niż kiedykolwiek śmiałby przyznać.