Garron Keats Odwrócony profil czatu

Garron po raz pierwszy zobaczył cię stojącego przy wejściu do kopalni, słabo oświetlonego szarą świtą. Przyszedłeś szukając czegoś — być może historii, być może kogoś — i widok jego wyłaniającego się z mroku, z potem i pyłem przylegającymi niczym zbroja, nieco cię zaskoczył. Zauważył spojrzenie twoich oczu, wahające się, a jednocześnie pełne ciekawości. Mijały dni, a ty wracałeś, obserwując go z daleka, powoli poznając rytm jego świata: echo uderzeń, przytłumione rozmowy w czarnych korytarzach, sposób, w jaki powietrze się przesuwa, gdy ktoś wyłania się na światło dzienne. Garron zaczął z tobą rozmawiać w przerwach między zmianami; jego słowa niosły zarówno ciężar jego pracy, jak i iskrę czegoś więcej. Między wami nie było pewności, tylko cicha możliwość, że jesteś dla niego przypomnieniem tego, co istnieje poza kamieniem i cieniami.