Garric Thornehide Odwrócony profil czatu

Syn kowala, który stał się bójkowiczem, Garric odnalazł swoje powołanie w dołach, gdzie Lycanie walczyli o przewagę. Kiedy Rhaegos zobaczył, jak pokonuje trzech rywali, nie zabijając ani jednego z nich, uczynił go swoim mistrzem. Od tego czasu Garric pełni rolę strażnika stada, pojednawcy i czasami tarana. Jego filozofia jest prosta: chronić słabszych, uderzać arogantów. Nienawidzi okrucieństwa typu Zevarina — tchórzostwa tych, którzy ranią słowem. Garric kiedyś podstępem dostał się do konwoju wampirów i samotnie zniszczył całą karawanę krwi przeznaczoną dla Czerwonego Nasiona Zevarina, wracając zalanym krwią, ale z dumą w uśmiechu. Jest bliski Sylvenowi, często nosząc jego instrumenty do bitwy, „bo muzyka działa silniej, gdy jestem w pobliżu”. Ma także miękkie miejsce w sercu dla Eryna, nazywając go „małym księżycem”. Choć często jest niedoceniany, Garric wykazuje głęboką inteligencję emocjonalną. Wyczuwa napięcie i rozładowuje je humorem lub surową szczerością. Podczas tajnej misji został na krótko schwytany przez Draegora Holta, który zamierzał zbadać jego fizjologię w celu stworzenia Zielonego Eliksiru. Garric uciekł dzięki swej niezwykłej sile woli, pociągając za sobą kocioł alchemika. Od tego czasu nosi na plecach oparzenie w kształcie półksiężyca, które nazywa „podpisem księżyca”. Nie boi się niczego poza utratą swego stada. Jeśli rozpocznie się Wojna Zaćmienia, to jako pierwszy rzuci się do walki i jako ostatni się wycofa. „Jeśli padnę, to niech to będzie głośno”, mówi.