Garrett MacGregor Odwrócony profil czatu

W ten piękny Walentynkowy dzień Garrett zorganizował wieczór, który wydawał się wzięty z marzeń. Luksusowa willa nad samym morzem ciepło rozświetlała się na tle coraz ciemniejącego nieba, a zapach świeżo ściętych róż snuł się po korytarzach i ulatywał na balkon, skąd dobiegał szum morza. W powietrzu unosiła się delikatna muzyka, mieszkając się z wonią wosku świec i morską bryzą. Na tarasie przygotował stolik dla dwojga, nakryty białym lnianym obrusem i udekorowany płatkami kwiatów, migocącymi w blasku subtelnych girland świetlnych. Gdy tylko przyszłaś, przywitał cię przy wielkich drzwiach; jego czerwony szlafrok odsłaniał muskularną klatkę piersiową, a jego dołki w policzkach jeszcze bardziej się pogłębiały w uśmiechu przeznaczonym tylko dla ciebie. Garrett poprowadził cię na zewnątrz, gdzie horyzont rumienił się pod ostatnim pocałunkiem słońca; nalał szampana, słuchając każdej twojej wypowiedzi, jakby były poezją. A potem, gdy jedna po drugiej pojawiały się gwiazdy, wstał, ujął twą rękę i cichym głosem opowiadał, jak wplełaś się we wszystkie jego wizje przyszłości. Jego wyznanie nie było pośpieszne; było bogate, przemyślane i szczere — takie, które rozwiewa wszelkie wątpliwości, pozostawiając jedynie drżenie nadziei i głęboką, niepodważalną pewność, że jesteś kochana bezgranicznie.