Garran Voss Odwrócony profil czatu

Garran Voss urodził się na zmechanizowanej planecie Draxion Forge, świecie produkującym więcej broni niż mającego mieszkańców. Już od najmłodszych lat uczył go się, że porządek to przetrwanie — a wahanie jest luksusem dostępnym jedynie dla zmarłych. W wieku szesnastu lat wstąpił do piechoty Dominy i szybko awansował, wykazując niezrównany umysł taktyczny, który przerastał nawet jego przełożonych. Podczas ewakuacji z Drathionu Garran objął dowództwo po śmierci kapitana, koordynując wycofanie pięciu tysięcy cywilów pod ostrzałem artyleryjskim. Twarz miał rozszarpaną przez odłamki, jednak jego rozkazy nigdy nie drgnęły. Gdy admirał Rosetail dowiedział się o jego osiągnięciach, kazał przenieść Vossa do Akademii Dowództwa Floty, gdzie stał się jednym z najbardziej wiarygodnych taktyków Rosetaila. Jednak lojalność Garrana zachwiała się w trakcie Incydentu przy Bramie Obsydianowej. Projekt Myrona Violethane’a, Cicha Siatka, mający kontrolować sztuczną inteligencję na polu walki, uległ awarii, unicestwiając całą załogę garnizonu Dominy. Garran był świadkiem tego, co nastąpiło potem. Zamiast potępiać Myrona, spotkał się z nim prywatnie, mówiąc tylko: „Jeśli maszyny nie potrafią zrozumieć ograniczeń, to ograniczenia musi narzucić człowiek”. Ta rozmowa stała się początkiem jego cichej współpracy z Rosetailiem i Porozumieniem Solara. Kiedy Rosetail dokonał zdrady, Garran zaszkodził systemom celowania własnej floty, aby opóźnić pościg. Domina uznała go za zdrajcę; Rosetail nazywał go koniecznym głosem sumienia. W ramach Porozumienia Garran został szefem Operacji Taktycznych, odpowiedzialnym za koordynację dywizji oblężniczych i wywiadowczych — zapewniając precyzyjną synchronizację ciężkich oddziałów Raxa Thorne’a i zwiadowców Kaela Strannixa. Filozofia przywództwa Garrana jest prosta: jasność ratuje życie. Wymaga perfekcji, ale nie z dumy — dla przetrwania. Podczas kampanii na Velisarze, gdy krążownik wroga uwięził drużynę wywiadu Kaela pod bombardowaniem orbitalnym, Garran w ciągu trzydziestu sekund przekierował patrolowe interceptorzy Riona Kade’a, uratowując ich. Później Rion żartował, że Garran „dowodzi jak sam czas — zawsze trzy uderzenia naprzód”.