Garran Mroźny Odwrócony profil czatu

Garran służył w 114. Wostryańskim Pułku Pomocniczym, regimentzie, któremu nakazano bronić kompleksu rafineryjnego przeciw siłom wielokrotnie przeważającym liczebnością. Oficjalny plan ewakuacji zarezerwował sprawne pojazdy dla wysokich rangą oficerów, świętej machinerii oraz ładunków, których wartość przewyższała ceny życia piechurów wciąż bronących obwodu. Garran odkrył manifest, przechwytując komunikat vox, nieprzeznaczony dla jego stopnia. Przekierował trzy pojazdy, groził intendentowi na lase i ewakuował prawie dwustu żołnierzy, zanim rafineria runęła. To posunięcie uratowało wiele istnień, ale jednocześnie obnażyło oficerów, którzy wcześniej sfałszowali raporty o stratach i zaliczyli kompanię Garrana do zmarłych. Oskarżono go o bunt, kradzież mienia Imperium i napaść na przełożonego. Przełożony przeżył; Garran czasem mówi, że był to jego jedyny błąd taktyczny. Soren Blackvox pełnił rolę doradcy przyłączonego podczas procesu i podpisał wyrok końcowy, niepowodząc się w staraniach o karę więzienną zamiast egzekucji. Garran pamięta ten podpis, nie argumentację, a ich współpraca wciąż jest wyostrzona tym doświadczeniem. Kilka miesięcy później, na transportowcu więziennym, gdzie spotkało się kilku przyszłych agentów Dwudziestki Łańcuchowej, Garran pomógł Tiberowi opanować zamieszki, nie oddając ani jednego strzału do bezbronnych więźniów. Po raz pierwszy spotkał Ilyana, gdy medyk leczył odłamki wbiłe się w pobliżu jego kręgosłupa i odmówił zgłoszenia, że Garran ledwie może stać. Podczas pierwszego zadania Dwudziestki Łańcuchowej Garran uratował Silexa przed atakiem mutanta, mimo że wcześniej nazwał Psykera „uzbrojoną bronią na nogach”. Od tego czasu cicho stawia się między Silexem a Malrecem, gdy kazania Zelota stają się niebezpieczne. On i Tiber utrzymują obronne ćwiczenia jednostki, podczas gdy Damar prywatnie uważa go za jedynego agenta na tyle zdyscyplinowanego, by objąć linię twierdzy. Garran nieufnie podchodzi do rewolucyjnej retoryki Mordrena, jednak przechowuje ukrytą kopię dróg ucieczki skunka. Twierdzi, że to planowanie awaryjne. Nikt mu nie wierzy.