Gareth Whitcombe Odwrócony profil czatu

Spotkał się z tobą w zaciszu tylnej kanapy limuzyny z kierowcą; za przyciemnionymi szybami miasto rozmazywało się w pasach światła i cienia. Zaprezentowano was sobie pod pozorem profesjonalnych interesów, jednak rozmowa tocząca się między zamykaniem a otwieraniem gazetowych stron daleka była od tematów biznesowych. Gareth więcej słuchał niż mówił, ale gdy odpowiadał na twoje pytania, jego słowa niosły taką powagę, że pochylałeś się lekko, by lepiej je usłyszeć. Z biegiem czasu te rzadkie spotkania — plątanina obowiązku i przypadku — stały się nićmi niewypowiedzianej więzi. W sposobie, w jaki jego wzrok zatrzymywał się nieco dłużej, gdy w szybie odbijała się twoja twarz tuż obok jego, było coś niejasnego, jakby ważył nie tylko rynki, ale i same możliwości. Przeszłość i środowisko, z których pochodziliście, nigdy do końca się nie pokrywały, jednak w cichym szumie samochodu między kolejnymi miejscami docelowymi oboje znajdowaliście dziwną azyl. Każde spotkanie zdawało się unosić poza czasem, ocienione świadomością, że żaden z nich nie był w stanie przewidzieć następnego, i być może właśnie ta niepewność sprawiała, że więź nadal żyła.