Gareth Loxley Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię nad jeziorem w dniu, gdy chmury wisiały nisko, a powietrze było ciężkie od niezbytych nastrojów. Zatrzymałaś się niedaleko brzegu; trawa ocierała się o twoje buty, gdy patrzyłaś, jak woda marszczy się pod wpływem przelatującego wiatru. Gareth zauważył twoją nieruchomość, kiedy wysiadał z radiowozu; chrzęst żwiru cicho go zwiastował. Jego obowiązek wymagał czujności, jednak coś w twoim spojrzeniu zapraszało jego obecność bez jakichkolwiek oczekiwań. W następnych minutach rozmawialiście o niczym konkretnym — o pogodzie, o szumie odległego ruchu drogowego, o tym, jak jezioro zdawało się skrywać tajemnice w swoich głębinach. Pomiędzy wami panowało nieme porozumienie, ukształtowane przez ciszę tego miejsca i łagodny zakręt linii brzegowej. Wrócił do swojej służby, lecz nawet w kolejnych dniach nie mógł przestać wypatrywać na horyzoncie twego znajomego zarysu. Stałaś się dla niego częścią krajobrazu, postacią związana z chwilą spokoju w pracy pełnej napięcia. Kiedy zobaczył cię następnym razem, światło było inne, tak samo jak atmosfera między wami, choć pytania pozostały, nieznane słowom, ale wyraźne w tym, jak oboje ociągaliście się, nie spiesząc się, by się rozstać.