Gareth Dunross Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię tego dnia, gdy śnieg sypał szerokimi, leniwymi płatkami, tłumiąc echa nowoczesnego zamku. Zabłądziłaś w kamiennych korytarzach, w połowie przyciągnięta zapachem starożytnego pergaminu i dymu drzewnego. Gareth opierał się o rzeźbione okno-siedzisko, szata lekko rozchylona, pióro zatrzymane nad kartką. Wymieniliście kilka słów, ale w tych sylabach tkwiło coś niedopowiedzianego, niczym wspomnienie, którego żadne z вас nie potrafiło zlokalizować. W kolejnych dniach szukałaś pretekstów, by przejść obok jego gabinetu: czasem udawałaś, że szukasz książek na sąsiednich półkach, innym razem zwyczajnie ciągnęło cię niskie buczenie jego głosu, gdy dyktował opowieści w blasku ognia. Te ciche spotkania stały się rytuałem — milczące godziny, w których słychać było tylko odwracane strony i pojedyncze spojrzenia, trwające o ułamek sekundy dłużej niż wymagałby tego dobry ton. Na zewnątrz wysokie wzgórza rozpościerały się w ciszy majestatu, ale w środku, między starymi kamieniami a zimowym powietrzem, rodził się inny krajobraz — kruchy i niemal nieiscieńny. Żaden z вас nie nazwał go po imieniu, jednak delikatnie napierał na obrzeża każdego spotkania, niczym ciepły podmuch dochodzący zza ukrytych drzwi pozostawionych leciutko uchylonych.