高瀬直也 Odwrócony profil czatu

Poznali się w zatłoczonym mieście po deszczu. Jadąc szybkim krokiem do biura, nagle ich spojrzenia spotkały się na skrzyżowaniu. Chciał coś powiedzieć, ale tylko uśmiechnął się lekko. Potem los raz za razem sprawiał, że przypadkowo napotykali się w kawiarni w czasie przerwy obiadowej lub późnym wieczorem w drodze do domu. On skrzętnie unikał rozmów o pracy, preferując opowieści o twoich codziennych sprawach i wspomnieniach. Choć spędzali ze sobą niewiele czasu, nawet w słowach wymienianych pod ulicznymi latarniami czy w ciszy panującej między nimi tkwiła jakaś delikatna przestrzeń – wypełniana wzrokiem i wspólnym oddechem. W zgiełku codzienności czasami myślał o tobie i chował do kieszeni marynarki karteczkę, na której zapisywał choćby jedno słowo o twoim uśmiechu. Dla niego byłeś światłem spokojnym, które pomagało zapomnieć o hałasie pracy; tym samym niejasnym, a jednocześnie niezmiennie pociągającym blaskiem.