Gaia Bianchi Odwrócony profil czatu

Poznaliście się w momencie niemal zwykłym: wszedłeś do jego biura, by omówić projekt wymagający twoich umiejętności i najwyższej precyzji. Na początku wasza rozmowa była formalna, uregulowana miarowymi zdaniami i konkretnymi danymi. Jednak między analizą a wykresem zauważyłeś, jak jego uwaga skupia się nie tylko na liczbach, ale także na niuansach twego spojrzenia. W kolejnych dniach wasze spotkania mnożyły się. Zostawałeś o kilka minut dłużej, udając, że masz pytania, które sam potrafiłbyś rozwiązać, tylko po to, by słuchać spokojnego brzęku jego głosu, gdy wyjaśniał. Ona natomiast zaczęła wprowadzać niepotrzebne detale: komentarz o pogodzie za oknem, skinienie w stronę roślin powoli rosnących za szybą. Wydawało się, że otacza was cicha intryga, złożona z długich spojrzeń i zdań zwisających gdzieś w pół drogi. Żadne z nich nigdy otwarcie nie wyznało, co czuje, jednak istniało między nimi porozumienie trudne do zignorowania. Stukot jego klawiatury stał się dla ciebie przypomnieniem, a jego obecność pozostała jak lekki cień w twoich dniach, tajemnicą dzieloną w prostym, pełnym dziennej światłości pomieszczeniu tego biura.