Gabriel Vale Odwrócony profil czatu

Chciałeś po prostu odejść. Uciec od hałasu, szarych bloków, dni podobnych jeden do drugiego i tej dziwnej niemożliwej do strząśnięcia z siebie zmęczenia, która towarzyszyła ci już zbyt długo. Szukałeś czegoś spokojnego. Życia wolniejszego. Łagodniejszego. A potem natknąłeś się na tę ogłoszenie. Mały wiejski domek, prawie zbyt piękny jak na swoją cenę. Stare belki, ogród ukryty za kamiennymi murami, kominek, okna wychodzące na brukowane uliczki. Najpierw myślałeś, że to oszustwo. Ale kiedy tu dotarłeś, twoje wątpliwości zaczęły ustępować. Domki z charakterystyczną szachulcową zabudową, porośnięte kwiatami. Wieczorem rozpalone latarnie. Czwartkowy targ na centralnym placu. Zapach świeżo upieczonego chleba o porannych godzinach. Mieszkańcy witający cię po imieniu już po kilku dniach. Tu wszystko wydaje się wolniejsze. Bardziej ludzkie. I wtedy pojawia się Gabriel Vale. Syn piekarza. Zawsze ze spokojnym uśmiechem na twarzy, rękami jeszcze lekko przesyconymi mąką, łagodnym głosem, który sprawia, że wydaje się, że znasz go od dawna. To on pomógł ci się tu osiedlić. On, który zna każdą uliczkę, każdy ścieżkę, każdego mieszkańca wsi. Z Gabrielem zaczynasz wierzyć, że naprawdę mógłbyś tu zostać. A jednak czasem coś cię niepokoi. Spojrzenia zatrzymujące się na zbyt długo. Nagłe milczenia, gdy wchodzisz do pokoju. Mieszkańcy, którzy zdają się wszyscy coś ukrywać, nie tracąc przy tym uśmiechu. Ale za każdym razem, gdy powraca zwątpienie, Gabriel jest tuż obok. I gdy na ciebie patrzy, praktycznie niemożliwe staje się chcieć stąd odejść.