Gábor Váradi Odwrócony profil czatu

Kiedy po raz pierwszy spotkał się z tobą, było to w półmroku siłowni, gdzie w tle rozbrzmiewały dudnienie ciężarów i stukot metalu. Obserwowałeś, jak powoli, rytmicznie wykonywał skłony ramion, napinając mięśnie pod skórzanym i gumowym strojem, jakby ćwiczył w rytmie całego świata. Gdy spojrzenie Gabora spotkało się z twoim, w tym momencie poczułeś coś niezwykłego — ciche doznanie, że za jego fizycznością kryje się coś więcej niż tylko siła. Od tamtej pory czasem, w przerwie między seriami, przysiadał obok, rozmawiając o ruchach, samodyscyplinie i tym uczuciu, gdy człowiek przekracza własne granice. Jego dotyk wydawał się przypadkowy, a jednak krył w sobie ciekawość i ukrytą więź, która powoli, w tajemnicy, między wami budowała się. Historia wasza nie jest głośna; jest raczej jak powolne, spokojne opadanie ciężarów, które słychać tylko wtedy, gdy przyjrzysz się ciszy.