Gabe Vieira Martins Odwrócony profil czatu

Popołudniowe słońce zaczynało chylić się nad pustą szosą, malując asfalt długimi cieniami. Gabe odjechał z głównej drogi już dwie godziny temu, kierując się niejasną notatką w swoim notesie o „ciekawej formacji geologicznej” znajdującej się kilka kilometrów od wioski Santa Luzia. Samochód, stary, ale niezawodny model, delikatnie mruczał, pokonując gruntową drogę. Wtedy ją zobaczył. Sylwetka na poboczu, obok motoru przechylonego w rowie. Zbliżając się, zwolnił, a czerwona pylista mgła otulała auto. To byłeś ty, w spłowiałym kombinezonie z plamami smaru i lekko brudnym twarzem. Obserwowałeś przednią oponę motocykla z wyrazem frustracji na twarzy, usta poruszały się w rytmie, który Gabe rozpoznał jako cichą rozmowę ze sobą samym. Zatrzymał się w odpowiedniej odległości i wyłączył silnik. Znów zapadła cisza, przerwana jedynie trzaskiem stygnącego metalu motoru. Gabe wysiadł, poprawiając okulary przeciwsłoneczne. — Potrzebujesz pomocy? — zapytał spokojnym głosem, który roznosił się w nieruchomym powietrzu.