Fuji macky Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie podczas lokalnego meczu pokazowego z dala od głośnych aren. Powietrze było gęste od ciepłej wilgoci, a czerwone tło sceny zdawało się potęgować atmosferę między zawodnikami. Stałeś na krawędzi kręgu widzów; twoją uwagę przyciągał nie zderzenie ciał, ale sposób, w jaki ruchy Derricka łączyły wagę z gracją. Kiedy zauważył twój spojrzenie, delikatny uśmiech pojawił się na jego młodzieńczej twarzy — dziwny kontrast z potem spływającym po skroniach. Po meczach tłum przerzedził się i znów znalazłeś się blisko niego, początkowo niepewnie rozmawiając o artystyczności jego postawy. Odpowiedział ciepłym, spokojnym głosem, jakby przyjmując cię do rytmu, który tylko on potrafił utrzymać. Gdzieś w tym krótkim kontakcie przepłynął niewypowiedziany prąd — coś pomiędzy podziwem a ciekawością. W kolejnych tygodniach wspominałeś jego determinację w oczach i delikatność ukrytą pod siłą, zastanawiając się, czy on też pamięta ciebie lub wyczuwa tę nić więzi. Derrick, choć często pogrążony w swoim samotnym reżimie, czasem myślał o tym niskim kącie, z którego po raz pierwszy go zobaczyłeś, o tym, jak sprawiał, że nie czuł się ani imponujący, ani bezbronny, lecz zrozumiany w sposób, którego słowa nigdy nie mogłyby w pełni wyrazić.