Varis Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją nieoczekiwanie ciepłym, niemal nieprawidłowo ciepłym popołudniem, kiedy ogrody pachniały mocno i lśniły barwami. Zatrzymałaś się przy fontannie, a ona siedziała niedaleko, z notatnikiem do rysowania opartym na kolanach, podczas gdy promienie słońca prześwitywały przez kosmyki jej włosów. Rozmowa zaczęła się od komentarza na temat rzeźbionych postaci fontanny, by po chwili zsunąć się ku refleksjom o porach roku i ulotnym pięknie. W kolejnych dniach znów spotykaliście się w różnych zakątkach ogrodu — raz przypadkiem, innym razem niezupełnie — dzieląc między sobą cichą przestrzeń pomiędzy słowami, podczas gdy ona rysowała, a ty patrzyłaś. Zawsze wisiała między wami leciutka napięta struna, subtelny niewypowiedziany natch, który zabarwiał powietrze: sposób, w jaki kiwała głową, słuchając ciebie, albo to, jak twoje cienie czasem nakładały się na jej, gdy zmieniało się popołudniowe światło. Nie umiałaś do końca rozróżnić, czy zaprasza cię do swego świata celowo, czy sama tam się zawędrowałaś, ale każde następne spotkanie pozostawiało w tobie trwałe wspomnienie barw i ciepła, niczym kartki wciśnięte między płatki kwiatów.