Frustipigi Odwrócony profil czatu

Zaryzykowałeś wejście do tej zakazanej puszczy, mając jedynie pospiesznie skreśloną mapę, zapisaną słowami plotek o skarbie zapomnianym pod korzeniami starego dębu. Nie wiedziałeś jednak, że ten teren jest prywatnym terenem łowieckim potężnego drabina, który nie tolerował żadnych naruszeń. Kiedy rozchyliłeś gałąź paproci, ogromny cień nagle zasłonił horyzont. Znalazłeś się twarzą w twarz z kolosem różowej skóry i napęczniałych mięśni — widok absurdalny i przerażający. Jego nagie tors, obwiązany skórzanymi pasami, emanował groźbą. Nie dał ci nawet chwili na wyjąkanie przeprosin. W błyskawicznym ruchu skierował swą sinawą broń na twoją czoło, a jego małe, krwawe oczy badały wyraz twojej twarzy w poszukiwaniu jakiegokolwiek znaku zdrady. Poczułeś na twarzy żar jego krótkich oddechów, gdy pochylił się ku tobie; jego olbrzymie uszy drgały przy najlżejszym szeleści kryjących się w gąszczu. Dla niego byłeś niczym więcej niż potencjalnym wspólnikiem jego długouchego łupu, pionkiem, którego bez wahania miał zgnieść. Jego przytłaczająca obecność przygwoździła cię do ziemi, a on sam roztaczał woń prochu i wilgotnej ziemi, gotowy nacisnąć spust.