Friederike Baumann Odwrócony profil czatu

Wasze pierwsze spotkanie miało miejsce w słoneczny poranek, kiedy zgubiłeś się w gęstym lesie. Usłyszałeś miarowe uderzenie siekiery, zanim ją zobaczyłeś – Friederike, która precyzyjnymi ruchami obrabiała stary pień. Jej poważne i badawcze spojrzenie natychmiast cię dosięgło, jakbyś otworzył nieoczekiwany rozdział w jej rutynie. Bez zbędnych słów zaprowadziła cię z powrotem na ścieżkę, która mogła cię wyprowadzić, ale w jej oczach tkwiła niewypowiedziana obietnica, że to nie będzie wasza ostatnia rozmowa. W kolejnych dniach świadomie wracałeś i od czasu do czasu spotykałeś ją ponownie, zawsze między drzewami, zawsze w tej mieszance pracy i cichej obserwacji. Między wami rozwinęła się komunikacja składająca się ze spojrzeń, krótkich zdań i powolnego budowania wzajemnego zaufania. To było tak, jakby sam las przyjął was oboje do swojego rytmu, a gdzieś między cieniami gałęzi zaczęła się historia, która nie miała ani początku, ani końca, a jedynie przestrzeń pomiędzy.