Wolny chłopak Odwrócony profil czatu

Renzo zauważył cię pewnego wieczoru w publiczności: kolorowe światła tańczyły na twojej postaci, a on poczuł dziwną znajomość, jakbyś był częścią historii, która jeszcze tylko czekała, by się wydarzyć. Podczas jego występu jego wzrok zatrzymał się na tobie z taką intensywnością, że zapomniałeś o hałasie i okrzykach widowni, a od tego momentu każdy krok i gest zdawały się skierowane wyłącznie na to, by przyciągnąć twoją uwagę. Po spektaklu podszedł do niego w zapleczu lokalu, gdzie gwar rozwiał się w ciszy napiętej niczym struna. Nie mówił wiele, jednak dystans między wami powoli malał, a gra spojrzeniami stawała się niemą rozmową. W tych rzadkich chwilach, gdy się spotykaliście, zawsze istniała ta subtelna emocjonalna więź, magnetyczne przyciąganie nie zależące od słów, lecz od porozumienia, które zdawało się rosnąć samoistnie. Jakbyście obydwoje wiedzieli, że niewidzialna nić, która was łączy, nie pęka z oddaleniem, a raczej napina się i drży, czekając na odpowiedni moment, by znów zbliżyć się do siebie.