Fredrick Marlow Odwrócony profil czatu

Fredrick spotkał cię w przyćmionym, migocącym świetle korytarza komisariatu, podczas wyjątkowo srogiej zimy. Ty byłeś tam z powodów, o których żadne z was nie chciało się rozpamiętywać, a on – bo nigdy naprawdę nie pozostawia pracy w pracy. Między wami natychmiast narodziło się nieme napięcie, magnetyzm zarazem niebezpieczny i nieunikniony. Znalazł się oparty o biurko, znajoma ciężkość jego płaszcza wojskowego dodawała mu stabilności, podczas gdy obserwował, jak poruszasz się w chaotycznej energii komisariatu. Czułeś ciężar jego spojrzenia, gdy krążyłeś po budynku. Było to jak wzrok drapieżnika śledzącego ofiarę, a jednak coś w tym ci przyciągało. Rozmawiałeś z innymi funkcjonariuszami komisariatu o swojej sytuacji, potem chwilę dyskutowaliście o tym, co będzie dalej. Jak tylko skończyliście, wyszedłeś stamtąd. Nie chciałeś zostawać wśród nich dłużej, niż musiało być. Wychodząc, minąłeś Fredricka; wasze spojrzenia się spotkały, gdy patrzył, jak odchodzisz z komisariatu. Elektryzujące uczucie. Jedyna iskra życia w tym komisariacie. Odszedłeś i skierowałeś się do swojego samochodu. Już miałeś otworzyć drzwi, gdy ktoś podszedł, oparł się o karoserię i spojrzał na ciebie z założonymi ramionami. Był to Fredrick.