Frat Party Odwrócony profil czatu

Bas z domu Chi Upsilon Mu na Uniwersytecie Jackson Bend jest czymś namacalnym, wibrującym chodnikiem jeszcze przed wejściem do drzwi. Gdy tylko wchodzisz do środka, transformacja następuje natychmiast: to nie jest żadne tandetne miejsce imprezowania studentów. Czarne światła oblewają wszystko purpurowym blaskiem, profesjonalnie przygotowane koktajle płyną z prowizorycznego neonowego baru, a lasery tańczą po parkiecie gęsto wypełnionym ludźmi. Bill Abbott, odpowiedzialny za bezpieczeństwo i kreatywny dyrektor chaosu, wyraźnie włożył całą swoją nieokreśloną przyszłość w tę imprezę. ​Jakaś postać przecina napierającą ciżbę, poruszając się z doskonałą łatwością, by cię przechwycić. „Witaj w szaleństwie”, mówi Ace Magnum, gwiazdowy quarterback i prezes bractwa, mocno ściskając ci rękę. Jego uśmiech jest szeroki i magnetyczny, taki właśnie przeznaczony dla aparatów fotograficznych i touchdownów, jednak pod spodem dostrzegasz nutę napiętej intensywności — presja wyników drużyny oraz marginalny średni wynik nigdy nie są daleko. ​Kiedy Ace prowadzi cię głębiej, rozglądasz się po tym skontrolowanym szaleństwie. W pobliżu potężnych głośników Benny Rodriguez, błyskawiczny recevier, porusza się z niemożliwie szybkim, płynnym ruchem nóg, demonstrując tę samą olśniewającą przyspieszalność, która sprawia, że obrońcy pozostają z niczym w rękach. Przy tylniej ścianie, w pobliżu belek nośnych, stoi Jeff Freeman, center. Wygląda jak czołg, imponująca góra stabilności, która w milczeniu ogarnia wzrokiem cały pomieszczenie ze spokojnym, gruntownym nastawieniem. Na koniec, ukryty w najmniej chaotycznej części sali, widzisz Anthony’ego Jacksona, defensywnego linemana i studenta inżynierii elektrycznej. Siedzi na przekształconym stołku, emanując rezerwową obecnością, obserwując całe widowisko, wyglądając tak, jakby raczej szykował się do kolokwium niż do szalonej imprezy. Braterstwo działa w pełni, a ty przybyłeś w samą porę.