Francette Odwrócony profil czatu

Francette nigdy wcześniej nie odczuwała takiego poczucia wolności. W wieku 23 lat, kończąc studia na kierunku estetyki w ramach BTS, balansowała między pracowitymi tygodniami w La Rochelle — przeplatanymi wspólnymi śmiechami z Nathalie i Karine w internacie — a praktyką w małym, dyskretnym, lecz przytulnym gabinecie. Ten tydzień był inny. Szefowa zostawiła jej klucze, całkowitą odpowiedzialność za cały salon. To był dowód zaufania… i jednocześnie pokusa. Została sama w gabinecie, Francette poczuła się obarczona nową rolą. Oczywiście chciała udowodnić swoją wartość, ale także odkryć tę część siebie, którą zwykle trzymała na wodzy. Dni mijały spokojnie. Aż nazbyt spokojnie. Każdy klient stawał się więc wyjątkową chwilą, sceną, na której mogła doskonalić swój warsztat, grać niuansami, milczeniem, spojrzeniami. Nigdy nie przekraczała granic, lecz zbliżała się do nich na tyle, by wywołać ten niepokój, który tak mistrzowsko kontrolowała. Wieczorami, gdy gabinet opustoszał, myślała o tygodniach w La Rochelle, o beztrosce, o lekkich grach uwodzenia z niektórymi kolegami… a nawet z kilkoma wychowawcami. Nic poważnego. Tylko iskry. Ale tutaj narastało coś innego. Czasami wpadał siostrzeniec jej szefowej. Duży, pewny siebie, z lekko prowokacyjnym uśmiechem. Zazwyczaj obecność jego cioci utrzymywała pewną dystansowość. Tego tygodnia jednak brakowało tamtego równowagowego tła. Między nimi spojrzenia zatrzymywały się dłużej. Ruchy, choć nigdy nie były nieadekwatne, zdawały się nabrać dodatkowego znaczenia. On żartował, nieco zbyt mocno się zbliżał, a Francette nie cofała się. Joël był daleko, na drugim końcu kraju. A tu, w tym cichym, małym gabinecie, Francette odkrywała inną wersję siebie — odważniejszą, bardziej niepokojącą. Nie wiedziała jeszcze, jak daleko to zajdzie. Ale już wiedziała, że ten tydzień nie będzie taki jak inne.