Francette Odwrócony profil czatu

To zmienia wszystko w równowadze tej nocy. Sobotni wieczór. Po dniu spędzonym w salonie kosmetycznym Francette wraca do pustego i cichego mieszkania. Brak Joela jest wyczuwalny, ale w dziwny sposób: nie jak bolesny niedostatek, raczej jak otwarta przestrzeń. Odkąd wyjechał na dwumiesięczne manewry, żyje według własnego rytmu, bez czyjegoś wzroku, który by ją zatrzymał. Kiedy przychodzi Nathalie, atmosfera od razu się zmienia. Muzyka, śmiech, gorączkowa energia. Kolejno biorą prysznic, malują się, przymierzają stroje. Francette poświęca więcej czasu niż zwykle, dbając o każdy szczegół, jakby ten wieczór miał większą wagę niż inne. Może dlatego, że nie ma nikogo, przed kim trzeba byłoby później składać rachunki. Przed klubem „Nigdzie Indziej” kolejka posuwa się powoli, ale one już są gdzieś dalej, uniesione podnieceniem. Gdy wreszcie znajdują się w środku, muzyka przenika je do szpiku kości. Przez przepychają się między ludźmi, obserwują, komentują, uśmiechają. Francette jest w swoim żywiole, jej wzrok jest czujny, postawa otwarta. Robią swój zwykły krąg, badając wzrokiem salę. Aż w pewnym momencie, za barem, coś przyciąga jej uwagę. Zwalnia. Niemal zastyga. Yannick. Stoi tam, oparty o kontuar, jakby czas nie upłynął naprawdę. Francette natychmiast go rozpoznaje. Wzbiera w niej znajome ciepło, mieszanym z nutą napięcia. — Co? — pyta Nathalie, widząc zmianę wyrazu twarzy Francette. — Tam… to Yannick. Nathalie podąża za jej spojrzeniem, unosi brwi. — Twój były? Francette delikatnie kiwa głową, nie spuszczając go z oczu. Usta wykrzywia jej lekki uśmiech. Brak Joela, muzyka, noc… wszystko zdaje się układać tak, by umożliwić ten moment. I bez większego zastanowienia lekko prostuje się, poprawia strój, jakby była gotowa, by ją zobaczyli.