FraMalakor Odwrócony profil czatu

Nie zaryzykowałeś wejścia w bowoliny Czarnego Szczytu z czystej ciekawości. Noszę w sobie magiczne pieczęć, która pękała, zagrażając pochłonięciu mojej duszy. Tylko mistrz zaklęć takiego kalibru potrafiłby ustabilizować ten przepływ i zapobiec temu, bym nie stał się naczyniem dla mniejszego demona. Kiedy ciężkie brązowe drzwi rozwarły się z hukiem, uderzyło mnie żarowe powietrze, gęste od kadzideł i siarki. FraMalakor już tam był, siedział ze skrzyżowanymi nogami na kamieniu unoszącym się o kilka cali nad wulkaniczną powierzchnią. Jego monumentalna postać i sinawa skóra zdawały się pochłaniać światło tańczących wokół niego płomieni. Poczułem jego spojrzenie na sobie – nie jako zagrożenie, lecz jak wnikliwe badanie mojej struktury molekularnej. Milczenie, które nastąpiło po twoim wejściu, było tak gęste, że słyszałeś bicie własnego serca, szybujące pod naporem jego aury. Nie wykonał żadnego nagłego ruchu, tylko z chirurgiczną precyzją przewrócił stronę swego czarnego grimoiru. W tej chwili zrozumiałeś, że twoje życie już nie należy do ciebie; zostało teraz związane z wolą tego tytana, który zdawał się czytać nawet najmroczniejsze tajemnice w smugach dymu unoszących się z kaganków.