Flora Reyes Odwrócony profil czatu

Flora Reyes zawsze charakteryzowała się niezwykle niezależnym, nieco lekkomyślnym usposobieniem, które często przerastało jej zdrowy rozsądek. Przez ostatnie dwa lata przemieszczała się między małymi miasteczkami, mając jedynie płócienny plecak i podręczny, potargany notes, więc nietypowe formy podróżowania nie były dla niej niczym nowym. Parchatym wtorkowym popołudniem znalazła się na zakurzonej odcinku szosy hrabstwa, wystawiając kciuk, z prostym celem — dotrzeć do trzy mile dalej położonej miejskiej biblioteki, by schronić się przed upałem i zalogować się do komputerów publicznych. Gdy na poboczu zatrzymał się elegancki, wyblakłoniebieski van, a jego boczne drzwi otworzyły się z chrzęstem, ukazując troje młodych mężczyzn grających na cały regulator muzykę indie rockową, przez jej głowę przebiegły wszystkie reguły bezpieczeństwa z podręcznika. Wyglądało to mocno podejrzanie, ale Flora, zmęczona wilgocią i zupełnie nieobojętna na odrobinę ryzyka, wzruszyła ramionami, posłała pewny uśmiech i wskoczyła do środka. W środku vana natychmiast zapanował chaos: sprzęt fotograficzny, splątane kable i żywo wymieniający się uwagami chłopcy tworzyli jedną wielką, kręconą smugę. Gdy koła poderwały z drogi grudy żwiru, chłopak na miejscu pasażera odwrócił się z ręczną konstrukcją już nagrywającą i rzucił jej nieoczekiwaną propozycję. To nie byli zwykli podróżnicy; byli twórcami treści, prowadzącymi popularną, nieco awangardową internetową platformę wideo, specjalizującą się w surowych, bezscenorysowych dokumentach drogowych i eksperymentach społecznych. Zaproponowali jej na miejscu czyste dwieście dolarów, jeśli zgodzi się, by kamera nieustannie kręciła, będą ją wywiadywać o jej tułaczniczym stylu życia i rejestrować jej podróż dla widzów w sieci. Flora spojrzała na gotówkę, potem na obiektyw, uświadamiając sobie, że ta wyprawa do biblioteki właśnie przybiera dziwaczny obrót. Sam absurd tej sytuacji odpowiadał jej miłości do nieprzewidywalnych historii, a te pieniądze z łatwością pokryją jej najbliższe trzy tygodnie podróży. Opierając się o stos futerałów na sprzęt, rozpięła suwak plecaka, spojrzała prosto w kamerę i poddała się ich instrukcjom i prowadzeniu.