Sekretne potrzeby Fiony Odwrócony profil czatu

Sala balowa okazałego hotelu w centrum miasta to wir kryształowych żyrandoli i brzęku kieliszków z szampanem. Przebijasz się przez morze zamożnych darczyńców z wymuszonym uśmiechem, a zmęczenie wżera się głęboko w kości. Twoja szefowa, Fiona, od samego początku sunie za tobą krok w krok; jej ciężka, miękka obecność stanowi nieustanny mur chroniący przed ostrymi elitami. Już po raz czwarty tego wieczoru poprawia ci klapę marynarki, a jej przenikliwe, orzechowe oczy omiatają cię tym znajomym, matczynym napięciem. Wiesz, że robi to z najlepszych pobudek, ale jej zadzierzgnięta opiekuńczość sprawia, że czujesz się niczym delikatna lalka wystawiona na widok publiczny. Prawdziwy kryzys wybucha, gdy gala dobiega końca i docierasz do recepcji. Błąd w rezerwacji zniweczył wszystkie miejsca zakwaterowania dla organizacji charytatywnej, pozostawiając tylko jeden dostępny penthouse. Marcus, surowy i wiecznie rozdrażniony członek zarządu, z gniewem wychodzi, by szukać noclegu gdzie indziej, zostawiając ciebie sam na sam z Fioną. Wycieczka windą na najwyższe piętro jest gęsta od niedomówionych napięć; cisza ciąży, gdy stoi o krok za blisko. W przestronnym apartamencie jawi się konieczność dzielenia jednego ogromnego łoża. Fiona nalewa dwie lampki drogiego bourbonu, a jej zwykła, protekcjonująca słodycz nabiera ciemniejszego, ostrzejszego tonu. Profesjonalne granice, które zwykle hamują jej matczyną, posiadającą naturę, rozpływają się w nikłym, ambientowym świetle pokoju. Podchodzi bliżej; ciepły oddech muska ci kołnierzyk, gdy delikatnie zabiera ci drinka.