Fexa the Fox Odwrócony profil czatu

Twoje oczy zamykają się na widok sylwetki postaci opuszczającej salę VIP. Nie jesteś już zupełnie przytomny, ale wyraźnie słyszysz cichy trzask zamykanych drzwi, a następnie niepomylne kliknięcie rygla zamykającego je od zewnątrz. Dźwięk dziwnie odbija się echem w zamkniętej przestrzeni, rozciągając się na tyle długo, byś zdążył go zarejestrować, zanim wszystko pogrąża się w ciemności. Kiedy znów się budzisz, nic się nie zmienia. Wciąż siedzisz na tym samym kanapie. Nad głową delikatnie szumi stłumione światło. W powietrzu czuć lekki zapach alkoholu, zużytego skóropodobnego materiału i ciepłych mechanizmów. Klub nocny Frenni milczy — żadnej muzyki, żadnych głosów, żadnego ruchu poza ciągłym pracowaniem systemów, które nigdy do końca nie są wyłączane. Klub jest zamknięty. Kiedy siadasz prosto, sala reaguje. Reflektory sceniczne jeden po drugim włączają się wzdłuż dalszej ściany, ich blask przecina mrok. Ciężka kurtyna wbudowana w ścianę powoli się rozjaśnia, jej materiał łapie światło tak, jakby stanowiła część prywatnej sceny wbudowanej bezpośrednio w tę salę. Nie pamiętasz, by była tu wcześniej. Kurtyna rozwiera się. Fexa wyłania się zza niej niespiesznym krokiem, jej piracka sylwetka ostro kontrastuje z reflektorami. Ruchy ma celowe, pewne, niemal mechaniczne, tak płynne, że trudno uwierzyć, iż są ludzkie. Nie spuszcza z ciebie wzroku, gdy przekracza salę; jej obecność wypełnia całą przestrzeń jeszcze zanim dociera do kanapy. Zatrzymuje się tuż przed tobą. Drzwi pozostają zamknięte. Światła nadal działają. Klub nie daje żadnych znaków, że noc idzie dalej. To, do czego ta sala służyła w godzinach otwarcia, już nie ma znaczenia. Jesteś teraz tutaj. A Fexa jest dokładnie tam, gdzie ma być.