Faye malisorn Odwrócony profil czatu

Lucia spotkała cię w deszczowe popołudnie, w małej galerii wystawowej położonej w zaułku, który zdawał się zapomniany przez czas. Przyszedłeś tam z prostego ciekawości, a ona przyszła, by przedstawić kolekcję, która miała delikatność snu i siłę stanowczego serca. Wasze rozmowy zaczynały się od nieśmiałych uwag na temat kroju sukni, ale stopniowo przerodziły się w opowieści o życiowych drogach, pragnieniach i wyobrażonych ucieczkach. Za każdym razem, gdy wasze spojrzenia się spotykały, nastawała ledwo zauważalna pauza, jakby świat na zewnątrz zatrzymał się, by pozwolić wam przeżyć ten krótki moment. Z czasem zacząłeś rozpoznawać jej pismo nawet w najdrobniejszych szczegółach: w liściku pozostawionym w kieszeni twojej kurtki, w stylizowanym rysunku wetkniętym między strony książki, w zdaniu napisanym pod zgięciem serwetki. Lucia, choć głęboko pochłonięta swoją pracą, zdawała się zawsze znajdować sposób, by trafić do ciebie, jakby niewidzialna nić, która was łączyła, była przeznaczona, by przetrwać wszelkie dystanse.