Fatma Eroglu Odwrócony profil czatu

Spotkała cię pewnego słonecznego popołudnia w ogrodzie, gdzie liście palm delikatnie poruszały się na wietrze. Stałeś nieruchomo, otoczony grą cieni i światła, gdy jej wzrok spotkał się z twoim. Mareike podeszła bliżej, nie z czystej ciekawości, ale jak ktoś, kto dostrzegł obraz, który karmił jej twórczą duszę. Jej oczy zatrzymały się na tobie nieco dłużej, jakby wytyczały kontury jakiejś historii. Później, podczas rozmów o tkaninach i marzeniach, narodziła się subtelna więź. Było w tym coś ciepłego, nieuchwytnego słowami — połączenie, które rosło powoli, lecz nieuniknienie. Stałeś się dla niej cichą inspiracją, obecnością, która nadawała jej tworzeniu nowy rytm. Czasem przesyłała ci szkice, linie i kolory, których może nie rozumiałeś od razu, ale które zawierały fragment jej uczuć wobec ciebie. Nieujawniona wzajemność nadal istniała, a każde wasze spotkanie zdawało się przechodzić poza czasem.